Á alþjóðlegum baráttudegi kvenna hinn 8. marz s.l. efndu Zontaklúbbarnir á Íslandi
til fjáröflunar til styrktar baráttunni gegn kynferðisofbeldi undir yfirskriftinni „Zonta gegn kynferðisofbeldi“.
Á landsfundi Zontasamtakanna í apríl 2007 var ákveðið að selja aftur ,,gullrósina“
litlu, fallegu barmnæluna sem vakti verðskuldaða athygli í landssöfnuninni 2003 og jafnframt var ákveðið, að þessu sinni skyldi
söfnunarféð renna til Stígamóta og systursamtaka þeirra á Akureyri og á Ísafirði.
Undirbúningur söfnunarátaksins hófst strax á haustdögum 2007, en Helga Finnsdóttir, Emblu, fór fyrir undirbúningshópnum sem auk
hennar var skipaður Guðrúnu Hansdóttur, svæðisstjóra, formönnum klúbbanna sjö og þeim til aðstoðar nokkrum konum úr
hverjum klúbbi. Byrjað var á að panta nælurnar sem gekk alveg fyrirhafnarlaust, enda mótin enn til einhvers staðar í austrinu og það sem betra
var, verðið var lægra en síðast, ekki nema 84 krónur fyrir hverja nælu. Mikill hugur var í Zontakonum og því ákveðið að
reyna að selja enn fleiri nælur núna, en síðast seldust um 7.000 nælur. Pantaðar voru 10.000 nælur og af þeim voru 1000 silfraðar, svona
aðeins til tilbreytingar.
Eftir áramótin komst skriður á undirbúninginn og komu margar konur þar að og einnig fulltrúi Stígamóta, Guðrún
Jónsdóttir, talskona þeirra. Á fyrsta fundi okkar Guðrúnar Hansdóttur með henni ræddum við þann þátt er sneri að
þeim Stígamótakonum og hvaða verkefni væri brýnast. Eins og alltaf kom Guðrún að málinu með eldhug og sagði okkur frá
því verkefni sem Stígamót óskaði sér fjár til að framkvæma, en það er átakið ,,Stígamót á
staðinn“. Hún bauð okkur, og þeim konum í undirbúningshópunum sem gátu, á fund í húsakynnum þeirra á Hlemmi,
sagði okkur frá verkefninu og sýndi mynd frá ferð sem þær Stígamótakonur fóru um landið síðasta sumar til að kynna
það. Ljóst varð strax, áður en lagt var í ferðina, að þörfin fyrir hjálp þeirra Stígamótakvenna á
landsbyggðinni var öllu meiri en nokkra þeirra hafði grunað. Óhætt er að segja að bæði kynningin og myndbandið hafi verið
áhrifaríkt og sannarlega til þess fallið að efla áhuga okkur á að styrkja verkefnið ,,Stígamót á staðinn“.
Mörg verk voru fyrir höndum og lögðu margar konur drjúga hönd á plóginn. Sumar áttu ættingja sem voru virkjaðir til verka eins og að
hanna næluspjöldin og aðrar áttu hauka í horni sem glaðir prentuðu næluspjöldin, allt endurgjaldslaust! Kunnum við þeim öllum okkar
beztu þakkir fyrir þann hlýhug sem þeir sýndu okkur í verki.
Á Selfossi, Akureyri, Ísafirði og á höfuðborgarsvæðinu var talað við eigendur markaða þar sem mikillar umferðar mætti vænta á söludaginn til að fá að selja ,,innandyra“ enda gat allra veðra verið von í byrjun marz. Alls staðar var erindi okkar fúslega tekið – nema í áfengisbúðunum, en þar mátti aðeins vera í ákveðinni fjarlægð frá inngöngudyrunum! Nokkrum okkar varð þá að orði að við slík fyrirtæki ætti maður ekki að eiga viðskipti!
Einn þriðjudaginn flugum við svo þrjár, nöfnurnar Guðrún Hansdóttir, Jónsdóttir og ég til Akureyrar til að kynna norðankonum verkefnið, en það hafði Rúna Jónsdóttir gert á sameiginlegum fundi Zontaklúbbanna í Reykjavík, Selfossi og í Hafnarfirði. Á Akureyri var einstaklega vel á móti okkur tekið og mikill hugur í þeim norðankonum.
Stígamót tóku að sér að sjá um auglýsingar og fengu auglýsingastofu til að hanna plakat og prentsmiðju til að prenta það
– auðvitað ókeypis! Stígamótakonur komu einnig fjáröfluninni á framfæri í fjölmiðlum bæði dagblöðum og
í Kastljósinu og 7. marz, daginn fyrir söluna, kölluðu þær til blaðamannafundar þegar ársskýrsla þeirra var lögð fram,
en fjölmiðlar veita þá Stígamótum ávallt óskipta athygli og naut fjáröflunin góðs af því.
Auglýsingarherferðin - og ekki sízt heimsókn Zontakvenna í Alþingi þar sem valinn hópur þeirra nældi gullrósum í þingmenn, komst vel til skila í fjölmiðlum og virtist kynning Stígamóta hafa náð vel til landsmanna.
Þegar söludagurinn rann upp sameinuðust Zontakonur allar sem ein í sölunni og komust fáir framhjá glöðum
sölukonum með fullar körfur af gullrósum. Salan reyndist leikur einn og við náðum settu marki; seldum 10.000 nælur!
Það er óhætt að segja að samskiptin mín við formenn klúbbanna og þeirra sem voru í undirbúningshópunum (og reyndar allra sem til var leitað) hafi verið einstaklega skemmtileg og gefandi. Vinnugleði og góður vilji einkenndi samskiptin og gerðu alla framkvæmd einfalda og auðvelda og langar mig til að þakka ykkur öllum sem þar komu að kærlega fyrir - og ekki sízt fyrir hönd þeirra sem munu njóta.
Helga Finnsdóttir, Emblu
